De Romeinse Paleis: een overzicht van de geschiedenis en architectuur.
Een introductie
Het concept “Romeinse Paleis” is gerelateerd aan oud-Romeinse gebouwen die opmerkelijke kenmerken vertoonden, zowel in hun ontwerp als in hun bouwwijze. Deze paleizen waren vaak de residenties van keizers en andere hoogwaardigheidsbekleders en staken erdoor heen met hun grandeur en architectonische innovatie.
De oud-Romeinse Paleis: een overzicht
Romeins gebouwwezen was beïnvloed door diverse culturen, https://romanpalacecasino.nl waaronder de Grieken. De Romeinen ontvingen zowel bouwkundige als architecturale ideeën van de Griekse bouwwijze en maakten die aan hun eigen behoeften aanpasbaar. In het midden van de 1e eeuw v.Chr. werd een nieuwe stijl geboren, waarin Romeins karakteristiek werd geassocieerd met Griekse details.
Het ontstaan van Romeinse Paleizen
In de 6de en 5de eeuwen voor Christus nam het bouwmateriaal steeds meer toe in grootheid. In deze periode werden ook de eerste gebouwen opgetrokken die aan het begin van de Etruskische cultuur hadden gestaan, zoals de Porta Aurelia in Rome, de Sint-Pietersbasiliek en de Pantheon.
Bij de constructie van paleizen werd een onderscheid gemaakt tussen twee bouwtechnieken:
- Het gebruik van steen : De gebruikelijke techniek die was toegepast sinds het ontstaan van Romeinse bouwwerken.
- De structuur in beton : Zij zochten naar geavanceerde materialen en verbeterde hun architecturale vaardigheden door een mengsel te maken met water, wat de stevigheid enorm verbeterde.
Romeins Paleizen: typologie
Er bestaan verschillende vormen van paleizen:
- De Senaatspaleis : Een ontwikkeling van de Etruskische bouwstijl.
- De Keizerlijke Paleistuin
- Het Grote Zaalcomplex
Om een duidelijker beeld te vormen, zullen we enkele van deze gebouwen nader beschrijven.
-
De Senaatspaleis: Deze paleizen waren grotendeels ingestoken met rijk geïsoleerde muren.
Het gebruik van architecturale stijlen: In het begin werden Etruskische bouwstijlen toegepast, later kwam er meer in Griekse details. Vanwege hun verlatenheid moest men ze eerder zien als een monument.
-
De Keizerlijke Paleistuin: Hier maakte men gebruik van beton. Bij de constructie werden zeer zware kolommen gebruikt, zodat deze niet onder te veel druk stonden.
Eigenschappen en bouwmaterialen: Architecturale details waren het belangrijkst in Romeins paleizen.
-
Het Grote Zaalcomplex: De ruimte werd bedekt met een enorm aantal kolommen, waarvan de meeste van Etruskische of Griekse afkomst waren. Deze gebouwen werden niet gemaakt door enkel rijke families, maar ook door keizers.
De Romeinse Architectuur
Romeins paleizen hadden vaak meerdere verdiepingen: in het midden geplaatste centrum met een toren aan weerszijden. De hoofdingang lag op de eerste etage en was gemiddeld genomen even breed als 4 meter.
In hun architectonische uiteinden werden de gebouwen vaak afgesloten door vleugels van drie verdiepingen: het centrum werd verlicht door een geheel van achthoekige ramen, terwijl in alle andere gevallen meerdere enkeldraaiende ruiten op twee niveaus voorkwamen.
Ook waren de keizers in de Romeinse tijd vaak onderdanig aan hun architect. De gebouwen werden aangelegd volgens hun wensen.